106 - ( 2 ) حسن صيقل گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : دربارهء كسى كه حيوانى را تا محل معينى اجاره كرده و از آنجا مىگذرد نظرتان چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : به اندازه‌اى كه گذشته اجرت براى وى محاسبه مىشود و اگر الاغ بميرد ، او ضامن است . » 107 - ( 3 ) حسن بن زياد صيقل از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه ايشان دربارهء شخصى كه مركبى را تا محلى اجاره مىكند و از آنجا مىگذرد ، آن‌گاه حيوان مىميرد فرمود : « او ضامن است و به مقدار آن مسير كرايه بر عهدهء اوست . » 108 - ( 4 ) حلبى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى حيوانى را تا محل معينى اجاره مىكند ، آن‌گاه آن حيوان هلاك مىشود . امام عليه السلام فرمود : اگر از شرط گذشته است ، وى ضامن است و اگر وارد بيابان ناامنى شده ، وى ضامن است و اگر در چاهى افتاده ، ضامن است زيرا آن را محكم نبسته است . » 109 - ( 5 ) على بن جعفر گويد : « از برادرم امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى حيوانى را تا محلى كرايه مىكند آن‌گاه از آن محل مىگذرد و حيوان مىميرد ، چه چيزى بر عهدهء اوست ؟ امام عليه السلام فرمود : هرگاه از محل اجاره بگذرد ، وى ضامن است . » 110 - ( 6 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه : « در زمان حضرت على عليه السلام شخصى حيوانى را تا محل معينى كرايه كرد آن‌گاه از آن محل گذشت و حيوان هلاك شد . صاحب حيوان نزد امام عليه السلام از وى شكايت كرد . على عليه السلام او را ضامن بهاى حيوان كرد ولى كرايه‌اى براى مسير اضافى بر عهدهء وى قرار نداد . و امام صادق عليه السلام فرمود : در صورت گذشتن از محل قرارداد ، اگر حيوان هلاك نشود صاحب آن مىتواند كرايه‌كننده را ضامن كاهش حيوان در مدت گذشتن از محل قرارداد نمايد و مىتواند مثل كرايه آن را بگيرد . و به همين صورت است اگر بيش از مقدار قرارداد بر آن بار حمل كند . »